Męski kryzys wieku średniego
Prędzej czy później w życiu mężczyzny przychodzi taka chwila, kiedy dokonuje bilansu swego dotychczasowego życia i na jego podstawie tworzy wyobrażenie lat, które ma jeszcze przed sobą.
Niektórzy mężczyźni dokonują takiego bilansu tylko raz w życiu, inni wiele razy. Pamiętam znajomego, z którym rozmawiałem krótko po jego trzydziestych urodzinach; z tego, co mówił, można było natychmiast wywnioskować, że właśnie trzydzieste urodziny były dla niego sygnałem do dokonania takiego bilansu. Jakiś czas później rozmawiałem z innym znajomym, który skończył właśnie czterdzieści lat i w jego przypadku było podobnie. Jednak takie próby oceny swego dotychczasowego życia bledną przy bilansach, jakich dokonują mężczyźni pięćdziesięcioletni, sześćdziesięcioletni czy nawet siedemdziesięcioletni. Za każdym razem przy okazji takiego bilansu doświadczamy tego, co nazywa się "kryzysem wieku średniego", a razem z nim depresji, ponieważ niewielu z nas jest w pełni usatysfakcjonowanych wynikiem sumowania życiowych zysków i strat.
Na kryzys wieku średniego u mężczyzn składa się wiele czynników, takich jak stopniowe obniżenie sprawności seksualnej, zmniejszenie się sprawności fizycznej, nie do końca udana kariera zawodowa, różne życiowe porażki czy menopauza. Tak, nie pomyliłem się: menopauza. I nie mam tu wcale na myśli menopauzy żony lecz twoją, czytelniku, menopauzę. Jest to bowiem czas, kiedy mężczyźni powinni zrobić "pauzę", dokonać bilansu swego dotychczasowego życia, a potem, wprowadziwszy odpowiednie korekty, przejść do kolejnego bądź też ostatniego etapu aktywnego życia zawodowego i społecznego.