Archwium > Numer 414 (02/2008) > Parami do nieba? > Jeden Pan, jeden Duch, jedno Ciało

Jeden Pan, jeden Duch, jedno Ciało
Duchowość małżeńską traktowano często jako pasierbicę formacji zakonnej, zapominając, że małżeństwo "jest tym, co zostało z raju", że jest to droga starsza i wskazana przez Najwyższego jako dobry pomysł na życie.

To dziwne: najstarsze powołanie człowieka, o jakim mówi Biblia, zajmuje najskromniejsze miejsce w historii duchowości. Pierwszym pomysłem Bożym dla ludzi było przecież małżeństwo, jednak to wspólnoty zakonne wspierają się spisaną tradycją i doświadczeniami swego powołania. Kościół nadrabia zaległości, zastanawiając się nad najzwyczajniejszym powołaniem do świętości, także poprzez książki i polemiki. Książki raczej wskazują problemy, niż je rozwiązują, raczej zadają pytania, niż udzielają wyczerpujących odpowiedzi. Polemiki pozwalają na uściślenia, precyzowanie poglądów i głębsze przemyślenia. Dobrze, że książka Zbigniewa Nosowskiego Parami do nieba 1 o duchowości małżeństw wywołała polemikę. Wdzięczność wobec Małgorzaty Wałejko, która zechciała zaprosić Autora książki do dyskusji, jest oczywista 2. Wydaje się, że do ich pytań i rozważań warto dołączyć parę myśli z sakramentologii i duchowości, które upraszczają niektóre problemy.

Jeden Pan, jedna wiara, jeden Duch

Małgorzata Wałejko i Zbigniew Nosowski nie bez podstaw dystansują się od kopiowania tradycji zakonnej w małżeństwach. Często traktowano duchowość małżeńską jako pasierbicę formacji zakonnej, zapominając, że małżeństwo „jest tym, co zostało z raju”, że jest to droga starsza i wskazana przez Najwyższego jako dobry pomysł na życie. Skoro małżeństwo jest sakramentem, odnoszącym się do Chrystusa i Kościoła, nie musi być usprawiedliwiane uczestniczeniem w wykształconych później drogach d (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Monika Waluś - żona, matka, gospodyni domowa, dr teologii, wykłada dogmatykę w Wyższym Seminarium Duchownym Braci Kapucynów, zajmuje się m. in. badaniem tradycji duchowości kobiecych, zwłaszcza założycielek zgromadzeń zakonnych XIX wieku, należy do Towarzystwa Mariologicznego i ekumenicznego ruchu Światowego Dnia Modlitwy, publikowała w "Życiu Duchowym", "Znaku", "Liście", "Więzi". (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

Zostawiamy ich samych sobie

Petro Kałnyszewśkij

PRÓBA TŁUMU

Od sierpnia do sierpnia

ZAPOMNIAŁEM KSIĘDZU POWIEDZIEĆ


komentarze



Facebook