Archwium > Numer 389 (01/2006) > Wspomnienia > Najtrudniejsza decyzja

Najtrudniejsza decyzja
Następuje sytuacja komiczna: kapitan - władza ludowa, przy ołtarzu, otwiera małą służbową książeczkę, a ja, czytając głośno, aby młodzi dobrze zapamiętali, kto naruszył prawo i sacrum, zapisuję i równocześnie niemal krzyczę...

Ranek 23 listopada 1961 roku nie różnił się niczym od innych poranków w dominikańskim duszpasterstwie przy ulicy Libelta. Żadne znaki na ziemi i niebie nie alarmowały, że wieczorem rozegra się czarny PRL–owski scenariusz. O tej porze w kaplicy, jak obwieszczały kolorowe duże afisze w kruchcie kościelnej, dla poznańskich studentów miała być wygłoszona jedna z cotygodniowych konferencji na temat: „Katolik wieku atomowego”. Na konferencje zapraszano prelegentów fascynujących, inspirujących, unikając mówców z zakonu kaznodziejskiego. Nasz ówczesny gość przeżywał wiele kłopotów zarówno z władzami kościelnymi, jak i komunistycznymi. Nieprzeciętny kapłan znany był z niekonwencjonalnych pomysłów, między innymi zainspirował powstanie pierwszej w Polsce grupy beatowej. Zespół prowadzony przez Katarzynę Gärtner grywał w Polsce, szokując niepozbawioną głębi mszą beatową. Ksiądz Lech wywoływał napięcia swoim dynamizmem nie tylko w macierzystej diecezji, ale z powodu zaangażowania patriotyczno–niepodległościowym poważnie zaniepokoił organy bezpieczeństwa. Skuteczne oddziaływanie duchowe na młodzież połączone z ojczyźnianym (w najlepszym tego słowa znaczeniu) spowodowało, że za ks. Kantorskim ciągnął się dyskretny ogon ubowskich tropicieli.

Konferencje zapowiadane na wszystkich niedzielnych mszach świętych i na różne inne sposoby odbywały się w kaplicy akademickiej. Usytuowana na pierwszym piętrze naszej bazyliki była z nią połączona bezpośredni (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Tomasz Pawłowski OP - (1927-2016) dominikanin, legendarny duszpasterz akademicki w krakowskiej "Beczce", wykładowca, autor bestseleru "Przewodnik dla zniechęconych spowiedzią i mszą świętą" oraz innych książek. W wieku 17 lat brał udział w powstaniu warszawskim, w 1949 wstąpił do Zakonu Braci Kaznodziejów. Pracę duszpasterską rozpoczął w latach 60. we Wrocławiu. W 1957 r. został przeniesiony do Poznania, gdzie wspólnie z o. Joachimem Badenim OP prowadził duszpasterstwo akademickie. W 1964 oddelegowano go do Krakowa, gdzie na prośbę ówczesnego biskupa Karola Wojtyły założył duszpasterstwo akademickie "Beczka", które prowadził do 1983. W 1987 roku założył duszpasterstwo akademickie "Szopka". W 2008 roku został udekorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

STOPEM PRZEZ ŻYCIE

SZKOŁA APOSTOLSTWA

Szkoła apostolstwa

Szczęśliwi wy, którzy teraz płaczecie...

Spór o wartości


komentarze



Facebook