Kolejna szansa
Mdr 12.13.16-19 Rz 8,26-27 Mt 13,24-43

Jezus Chrystus przypomina nam, że jest cierpliwy – pozwala rosnąć chwastom obok pszenicy aż do żniwa. Dużo ryzykuje, gdyż plon może nie być zbyt obfity. Ryzykuje, bo wie, że wyrywając chwasty, można także zniszczyć pszenicę. Jezus czeka, dając nam kolejną szansę. Najłatwiej byłoby w jednej chwili wyplenić całe zło, ale w ten sposób można zniszczyć dużo dobra. Czeka, bo wierzy, że jeszcze zdążymy się nawrócić. Miłość jest wymagająca i cierpliwa. Bóg pragnie, abyśmy sami doświadczyli naszej nędzy, znikomości i nawrócili się do Niego.

Często w naszym życiu jest tak, że jeden grzech rodzi kolejne i przestajemy wierzyć, iż tacy słabi i pokręceni mamy jeszcze szansę na wybaczenie. Wolimy pogrążać się w naszej grzeszności, tłumacząc, że tacy jesteśmy, bo Pan Bóg nas takimi stworzył, niż przyznać się do swoich błędów.

Nasze upadki nie mogą nas zamykać na Boże przebaczenie, nie mogą nam odbierać perspektywy patrzenia na to, kim mamy się stać w zamyśle Boga. Pierwszym etapem naszego nawrócenia jest uznanie własnej grzeszności i pragnienie naprawy swojego życia. Nie chcemy w to wierzyć, bo patrzymy na nasze życie po ludzku. Jezus Chrystus chce to zmienić. Nawet gdy sami straciliśmy już nadzieję i nie potrafimy wołać do Chrystusa, aby się nad nami zmiłował i dał nam kolejną szansę, z pomocą przychodzi Pocieszyciel – Duch Święty, który woła z naszej otchłani do Boga. Gdy błądzimy, gdy o Nim nie myślimy, wtedy kiedy wszystkiego mamy dosyć – On prosi za nami. Jest przy nas w momentach, w których Go najbardziej potrzebujemy. Pragnie o sobie przypomnieć i pragnie nam dać kolejną szansę, ale nic nie zrobi bez naszej chęci nawrócenia się do Niego.

On czeka, bo pragnie wszystko ocalić. To od nas zależy, czy zdobędziemy się na kolejny krok podążania za Nim. Wie, że możemy go zrobić, i dlatego nas nie opuszcza.

On chce, abyśmy także zaczęli patrzeć na świat, na drugiego człowieka Jego oczami. Abyśmy nigdy szybko nie osądzali, tylko cierpliwie czekali na odpowiedni czas.

     


zobacz także

Nadejście kaznodziejów

CHWILA SZCZĘŚCIA, ŻE ŻYJEMY

"Pastores"

TYLKO TYLE I AŻ TYLE

Cmentarze


komentarze



Facebook