Archwium > Numer 337 (09/2001) > Marginalia > W poszukiwaniu prawdziwej przyjaźni (2)

W poszukiwaniu prawdziwej przyjaźni (2)
Przyjaźń to sposób na życie, to ustawiczna praca nad sobą i innym, która ma doprowadzić przyjaciół do prawdziwego, wiecznego szczęścia. To rodzaj sztuki, w której materiałem jest ludzkie serce, a narzędziami są czułość, wierność i prawda.

Średniowieczny zwyczaj uniwersytecki nakazywał obdarzać wybitnych uczonych przydomkiem, który wyrażałby najbardziej charakterystyczną cechę ich nauczania bądź charakteru. Tomasza z Akwinu ze względu na wzniosłość jego wiedzy nazwano Doctor Angelicus (Doktor Anielski). Jan Duns Szkot za swe dociekliwe logiczno–metafizyczne rozważania otrzymał imię Doctor Subtlis (Doktor Subtelny), a do jego ucznia, Wilhelma Ockhama, któremu los przeszkodził w uzyskaniu doktoratu, przylgnęło nieco ironiczne przezwisko Venerabilis Inceptor (Czcigodny Kandydat). Chociaż Aelred z Rievaulx nigdy nie otrzymał takiego pseudonimu, z pewnością najlepiej pasowałby do niego przydomek Doctor Amoris (Doktor Miłości), gdyż to ona właśnie zajmuje centralne miejsce w jego kazaniach i rozprawach teologicznych. Całe życie angielskiego mnicha podporządkowane było poszukiwaniu i odkrywaniu zasad prawdziwej miłości.

Dwunastowieczny humanizm

Badacze kultury XII wieku zwykli nazywać ten okres mianem humanizmu. Wiele na to wskazuje: odnowa starożytnej filozofii, rozkwit badań nad naturą człowieka i świata (fizyka, botanika, medycyna), a także sztuk artystycznych (malarstwo, rzeźba, poezja). Wszystkie owe elementy ukazują wiek XII jako swoistego prekursora późniejszego o kilka stuleci renesansu. Jednak podobne spojrzenie na tę epokę pomija bardzo ważny, jeśli nie centralny, jej element, a mianowicie Boga. Średniowieczny humanizm rodzi się z ciągłego odkrywania, że cały świat jest księgą napisaną przez Stwórcę i to (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Paweł Krupa OP - ur. 1965, dominikanin, historyk mediewista; był dyrektorem Instytutu Tomistycznego, obecnie jest kapelanem sióstr dominikanek klauzurowych w Radoniach pod Warszawą. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

TRES VIDIT ET UNUM ADORAVIT

W BOŻYM OGRÓDKU: ANNA MARIA OD POKUTY

Nigdy nie byłem samotny

DROGA KRZYŻA

AKADEMIA KATOLICKA


komentarze



Facebook