Archwium > Numer 320 (04/2000) > Kontrowersje > Jak nie wpędzić męża w nałóg

Jak nie wpędzić męża w nałóg
Jacek Pulikowski beztrosko szafuje stereotypami dotyczącymi kobiecości i męskości, twierdząc, że są odzwierciedleniem prawdy o kobiecie i mężczyźnie, ignoruje przy tym ogromny dorobek badawczy i naukowy dotyczący tożsamości płciowej i rodzajowej. Zwłaszcza mężczyznę przedstawia w groteskowo fatalnym świetle.

Poruszanie tematu ojcostwa w numerze poświęconym kobiecości może się wydać przewrotne, ale skłoniła mnie do tego lektura książki Jacka Pulikowskiego o wiele obiecującym tytule Warto być ojcem. Najważniejsza kariera mężczyzny. Biorąc ją do ręki, miałam nadzieję, że znajdę garść informacji i przemyśleń na temat postrzegania i przeżywania ojcostwa przez mężczyznę. Jakże się myliłam.

Całe są „mniej”

Z książki, która właściwie powinna mieć podtytuł „poradnik dla narzeczonej i żony”, dowiedziałam się przede wszystkim, co każda „normalna” kobieta powinna robić (mówić, czuć), żeby mężczyźnie stworzyć idealne warunki do pełnienia roli ojca. Jak się okazuje, mężczyzna tylko w idealnych warunkach może funkcjonować na łonie rodziny. W przeciwnym razie ucieka do pracy, do wódki, do innej kobiety i „niech ona się nie dziwi...”. Autor przedstawił listę konkretnych wskazówek, wymagań, zadań i funkcji, które każda „normalna” kobieta powinna przyswoić sobie w toku socjalizacji. Jej celem jest reprodukcja tradycyjnego, patriarchalnego systemu i zapobieganie jakimkolwiek zmianom, burzącym jakoby naturalny lub też boski porządek świata, a także przyczyniającym się do tragicznego w skutkach „zatarcia” różnic płciowych. Zdaniem autora, kulturowe różnice w zachowaniu kobiet i mężczyzn wynikają wprost z ich odmienności biologicznych:

Po pierwsze — pisze autor — pewnych fun (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Iwona Chmura-Rutkowska - ur. 1974, studiowała pedagogikę i socjologię na UAM, doktorantka na Wydziale Studiów Edukacyjnych Zakładu Socjologii Edukacji, zajmuje się stereotypami płci i rodzaju oraz ich wpływem na edukację dziewcząt i chłopców, mężatka, mieszka w Poznaniu. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

Czarownica

SPRAWA JEZUSA

Nikt nie woła

BEZ POWODU

DARMOZJADY I PASIBRZUCHY


komentarze



Facebook