Cisza
Nasze życie przypomina często zmurszały kolebiący się most, wiszący niepewnie na rozmazanych brzegach grząskiej wrzawy, nad wezbranym potokiem słów. Panicznie boimy się Ciszy. I pewnie dlatego otoczyliśmy naszą rzeczywistość szczelnym "kaftanem bezpieczeństwa" - nieustannego wrzasku.

Gdy głęboka cisza zalegała wszystko,
a noc w swoim biegu dosięgła połowy,
wszechmocne Twe Słowo z nieba,
z królewskiej stolicy,
runęło pośrodku zatraconej ziemi
(Mdr 18,14–15c)

 

Przedwieczne Słowo zrodziło się w Ciszy. Głębia betlejemskiej Nocy, pośrodku której Słowo „runęło na zatraconą ziemię”, nasączona była bezdenną, dojmującą Ciszą.

Ciszo kobiet, które są tylko ciałem, w którym dojrzewa owoc.
Ciszo kobiet ukryta pod ciężką piersią, gdzie gromadzi się pokarm.
Ciszo kobiet — sanktuarium i trwanie na wieki,
Która słuchasz dzieciątka poruszającego się w łonie.
Ciszo, szkatułko, w której zamknąłem cały honor i krew. 1

Cisza stanowi najbardziej wyrazisty akompaniament dla tych fundamentalnych akordów symfonii zbawienia, które zmienią bieg ludzkiej historii. Ten subtelnie snujący się między wersetami doniosłych wydarzeń motyw Ciszy jest często najmniej słyszanym i docenianym. Egzegeci Słowa i słów raczej rzadko pochylą się nad łagodnie szemrzącym strumieniem Ciszy. I tru-dno się specjalnie dziwić. Życie ludzkie, które objawia się krzykiem noworodka, nieustannie podpiera się laską słowa, więc nie jest łatwo ubierać w słowa to, co samo bez nich się obywa. Dlatego ów krajobraz utkany z de-likatnych drgnień Ciszy może być jeszcze w dużej mierze lądem nieznanym, wyspą zapodzianą. I taką rzeczywiście jest Cisza: Atlantyda niedomówienia, oaza niewypowiedz (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.

     


zobacz także

Został księdzem, bo mu się księża nie podobali

Modlitwa komandosa

Czy można zostać księdzem po trzymiesięcznym kursie

Między komunizmem a kapitalizmem

Przedsionki Pana Boga


komentarze



Facebook