Archwium > Numer 491 (07/2014) > Męska sprawa > POKOLENIE iPHONOWYCH WNUKÓW

POKOLENIE iPHONOWYCH WNUKÓW
Jak stać się odpowiedzialnym, kiedy świat nie daje szans? Jak dorosnąć do odpowiedzialności, która według Janusza Korczaka i Emmanuela Levinasa jest troską o drugiego człowieka bez odbierania mu wolności?

FOT. HERO IMAGES/CORBIS


Poproszony przez redakcję „W drodze” o zabranie głosu na temat miejsca mężczyzny w obecnym społeczeństwie oraz wychowania do odpowiedzialności za siebie, za rodzinę i za świat – w pierwszej chwili poczułem się trochę zdezorientowany. Dlaczego odpowiedzialność ma wyróżniać mężczyzn? A kobiety to już nie? Przy okazji zdałem sobie sprawę, że słowo „odpowiedzialność” ma w sobie coś krępującego, jakoś źle mi się kojarzy. Ciekawe dlaczego? Czy wynika to z jakichś zadawnionych, niedobrych doświadczeń? Czy z tego, że to słowo, jak wiele innych słów, zostało w naszym języku zniekształcone, użyte w niewłaściwym znaczeniu? Dlaczego słowo „odpowiedzialność” kojarzy mi się z czymś, co jest zaprzeczeniem prawdziwej odpowiedzialności – z nakazami, idącymi z domu, ze szkoły, z pracy, z grożącym palcem, z przymusowym posłuszeństwem i wychowawczym drylem?

Wezwanie: masz być odpowiedzialny, znaczyło u nas często: masz się słuchać! Ci, którzy żyli w PRL, pamiętają, że pojęcie „odpowiedzialności” w dziwny sposób się łączyło czasem z konformizmem. Mówiło się: nie podskakuj, bo stawiasz innych kolegów w trudnej sytuacji. Przecież wiesz, w jakim ustroju żyjemy, wszyscy jedziemy na tym samym wózku. „Bądź odpowiedzialny” – mogło znaczyć: nie wychylaj się! A powinno znaczyć to, co znaczy w wolnym świecie: nie bój się, idź naprzód, słuchaj własnego rozumu, jesteś wolnym człowiekiem.

Fascynacje niewolnika

Chciałbym opowiedzieć historię chłopca, który ma teraz 11 lat. Myślę, że jest w tym coś charakterystycznego, co pomoże odpo (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Tadeusz Sobolewski - ur. 1947, krytyk filmowy, dziennikarz, publicysta. W latach 1974?1981 pracował w tygodniku "Film", od 1981 w miesięczniku "Kino", gdzie był redaktorem naczelnym w latach 1990?1994. Obecnie krytyk filmowy w "Gazecie Wyborczej" i felietonista "Kina". Stały współpracownik TVP Kultura i "Kocham kino", autor książek m.in. "Dziecko Peerelu", "Malowanie na Targowej", "Za duży blask. O kinie współczesnym", "Człowiek Miron" i "Kino swoimi słowami". Mieszka w Warszawie. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

Maska

"Więź", "Szeroki świat moją parafią. Wymiary prawdy i zbawienia", "Kochać aż do końca. Skandal umywania nóg", "Makrokosmos"

Akcja: Lednicka Liturgia Czasu!

Błazny, awanturnicy i dranie

Miejsce w Kościele


komentarze



Facebook