DZIEWIĘĆ BŁOGOSŁAWIEŃSTW
Kolejność błogosławieństw to w gruncie rzeczy opowieść o życiu Jezusa i zapowiedź tego, w jaki sposób będzie rozwijać się głoszenie Jego nauki.

FOT. BETTMANN / CORBIS


Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył usta i nauczał ich tymi słowami: Błogosławieni…”(Mt 5,1–2). Tak według Ewangelii św. Mateusza rozpoczyna się początek publicznego nauczania Jezusa.

Jezus obiecuje swoim słuchaczom, których nazywa „błogosławionymi”: królestwo niebieskie, posiadanie ziemi, pocieszenie, sprawiedliwość, miłosierdzie, oglądanie Boga i synostwo Boże. Innymi słowy, obiecuje im uczestnictwo w tajemnicy spotkania Boga i człowieka. Choć słowa Jezusa brzmią paradoksalnie, są w rzeczywistości spojrzeniem na ludzką egzystencję przeżywaną w bliskości „wobec świata”, a nie w oderwaniu od jego spraw. Jezus nie mówi o wielkich ideałach, ale o życiu, w którym jest miejsce na emocje, troski i ludzkie zmagania.

 W pierwszej kolejności mówi o ubogich i poniżonych. To znaczy o tych, którzy na tym świecie nie mają innego obrońcy prócz samego Boga. Stąd pewnie dwa pierwsze błogosławieństwa można odebrać jako sposób wchodzenia Boga w osobistą rozmowę z każdym, kto czuje się wykluczony i zepchnięty na jakikolwiek margines – społeczny, rodzinny czy zawodowy.

(...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Bruno Cadoré OP - ur. 1954, dominikanin z Francji, do zakonu wstąpił po ukończeniu studiów medycznych. Po zakończeniu nowicjatu przez dwa lata pracował na Haiti, organizując tam pomoc medyczną. Święcenia kapłańskie przyjął 28 września 1986 r. w Lille. Przez pewien czas odpowiadał za formację młodych zakonników. W 1992 r. uzyskał doktorat w zakresie teologii moralnej. Wyspecjalizował się w bioetyce i stał się cenionym ekspertem w tej dziedzinie. Od 28 grudnia 2001 roku był prowincjałem Francuskiej Prowincji Dominikanów. 5 września 2010 r. zgromadzona w Rzymie 290. kapituła generalna dominikanów wybrała go na nowego generała Zakonu. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

Żeby głowa zstąpiła do serca

Słowo od Generała Dominikanów

"Le Chant des Templiers" Ensemble Organum i Marcel Péres

Ironia, szyderstwo, kpina

Sposób na dziada, tatusia i mamusię


komentarze



Facebook