EXIT
Ba 5,1-9 | Ps 126 | Flp 1,4-11 | Łk 3,1-6

Czy można rozpoznać Boga, na którego się nie czeka, za którym się nie tęskni i który nie jest nam do niczego potrzebny? Czy można poznać Boga, jeśli zapoznało się własną biedę i grzech?

Odkąd staroświeckie wyrzuty sumienia, czyli osobista odpowiedzialność za popełnione zło, zostały „uzdrowione”, a winni rozpoznani (rodzina, wychowanie, społeczeństwo – każdy, tylko nie ja), pozostała nam jedna jedyna troska: pozbyć się wszystkiego, co mnie gniecie. Bogacze, narzekający bez przerwy, zaspokajają więc swoje potrzeby w coraz bardziej wymyślny sposób.

Ależ nie, nie mówię o tych tam, na zewnątrz. Mówię o nas, synach i córkach Króla, o sobie i o tobie, do których dzisiaj skierowane są słowa: „Odłóż szatę smutku i utrapienia swego, a przywdziej wspaniałe szaty chwały, dane ci na zawsze przez Pana. Przyoblecz się w płaszcz sprawiedliwości pochodzącej od Boga, włóż na głowę swą koronę chwały Przedwiecznego!” (Ba 5,1–2). Ta obietnica radości spełni się, jeśli damy posłuch nawoływaniu papieża Franciszka, który znajduje lekarstwo na „smutek rodzący się w przyzwyczajonym do wygody i chciwym sercu, towarzyszący chorobliwemu poszukiwaniu powierzchownych przyjemności oraz wyizolowanemu sumieniu” (Evangelii gaudium, 2). Tym lekarstwem jest ewangelizacja. Zwiastowanie innym radości z tego, że Bóg wybawia, staje się dla nas własnym ocaleniem i odkryciem radości Jezusa (por. J 15,11). „Wyjdźmy więc – woła Franciszek – aby ofiarować wszystkim życie Jezusa Chrystusa. Powtarzam tu całemu Kościołowi to, co wielokrotnie powiedziałem kapłanom i świeckim w Buenos Aires: wolę raczej Kościół poturbowany, poraniony i brudny, bo wyszedł na ulice, niż Kościół chory z powodu zamknięcia się i wygody kurczowego przywiązania do własnego bezpieczeństwa” (Evangelii gaudium, 49). Zaskakuje, że osobiste nawrócenie, do którego wzywa nieustannie Jan Chrzciciel: „Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego” (Łk 3,4) oznacza dla nas dzisiaj głównie „misyjne nawrócenie” (Evangelii gaudium, 30) czy też nawrócenie na misję.


Tomasz Biłka OP - ur. 1983, dominikanin, malarz, poeta, duszpasterz Wspólnoty Uwielbienia i Ewangelizacji JANKI oraz Grupy Artystycznej VERA ICON. Mieszka w Krakowie. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

CHRYSTUS ŚWIĘTA CISZA

RAZEM

KAGANIEC

TATA

MIECZ


komentarze



Facebook