Archwium > Numer 542 (10/2018) > Orientacje > W KOŃCU ZAWSZE CHODZI O JEZUSA

W KOŃCU ZAWSZE CHODZI O JEZUSA
"Wolność, wiara, Bóg. Rozmowy o chrześcijaństwie"; ks. Grzegorz Strzelczyk, Aneta Kuberska-Bębas; WAM, Kraków 2018, s. 384

Marcin Cielecki

Muszę się przyznać: nie uda mi się napisać tej recenzji. Powód jest banalny: uwielbiam teologię, którą uprawia ksiądz Grzegorz Strzelczyk. Mam niemal wszystkie jego książki. Jednak właściwą przestrzenią dla teologii Strzelczyka jest wywiad. Wyznaję, że zdarza mi się kupować jakieś czasopismo lub gazetę tylko dlatego, że jest tam rozmowa ze śląskim teologiem. Zapisuję wiele zdań, do których często wracam. Jednym z moich ulubionych jest to: „Chrześcijaństwo jest proste jak budowa cepa: przyjąć przebaczenie, być gotowym wydać życie za drugiego i codzienność konfrontować z przykładem Chrystusa, przegadywać z Bogiem”. Ksiądz Strzelczyk ma niesamowitą łatwość posługiwania się celnym, dosadnym i obrazowym językiem. Jednocześnie na tradycyjne pytania potrafi znaleźć nowe odpowiedzi. Z mojego kajetu Strzelczykowych wypowiedzi – zdań ratunkowych często sięgam do zdania z kurą. Na pytanie „Czy szatan został pokonany przez Jezusa”, pada odpowiedź: „To, co widzimy, to podrygi. Jeśli odetnie się zwierzęciu ogon, on jeszcze przez chwilę się porusza. Kura z uciętą głową biega przez jakiś czas, robiąc sporo zamieszania. Szatan będzie się starał nas przekonać, że stać go na więcej, że »mecz wciąż trwa«, że toczy się walka równorzędnych sił. To ostatnie kłamstwo, na jakie może się zdobyć. Gdy zaczynamy wierzyć, że demon jest równorzędnym przeciwnikiem Boga, oddajemy mu chwałę i wchodzimy w bałwochwalstwo! Martwym ogonem można nieźle oberwać, niemniej pamiętajmy: jest on martwy. Najlepiej odsunąć się na bezpieczną odległość”. Jeśli dzielę się skromną próbką swoich „strzelczyków”, jak nazywam owe zdania ratunkowe, to tylko dlatego, że wiem, iż muszę kupić nowy notes. Po lekturze Wolność, wiara, Bóg będę ich miał więcej, znacznie więcej.

Moje „strzelczyki”

Wiem, że Strzelczyk pisze książki i artykuły, ale dla mnie domeną jego teologii jest rozmowa. Wspominam o tym ponownie, ponieważ to jest rzecz charakteryzująca człowieka, który mówi o tym, czym żyje. Błyskotliwość myśli, zaskakujące porównania i jednoczesne pokorne odsyłanie w stronę Ewangelii i Eucharystii budzą zachwyt. W moim odczuciu dwa wywiady rzeki w Polsce odegrały znaczącą rolę w teologicznych poszukiwaniach między autorami a czytelnikiem. Myślę tu o Rozmowach z Jerzym Nowosielskim Zbigniewa Podgórca i Nad przepaściami wiary Wacława Hryniewicza i Elżbiety Adamiak wraz z Józefem Majewskim. Te książki przez kilkanaście lat uczyły nas wrażliwości, stawiania trudnych pytań i poszukiwania niełatwych odpowiedzi. I wreszcie jest ich odpowiednik, ale pisany i przeżywany z głębi teraźniejszości. Pytania są z zasady bardzo podobne, w końcu zawsze chodzi o chrześcijaństwo. Odpowiedzi są różne, tak jak odmienne są akcenty rozkładane przez Nowosielskiego czy Hryniewicza. Jeśli zatem komuś nie przeszkadza określenie duszy jako czegoś „w rodzaju backupu” albo jako „kopii bezpieczeństwa danych”, to tom rozmów Anety Kuberskiej-Bębas z księdzem Grzegorzem Strzelczykiem może być fascynującą i wymagającą przygodą. Wolność, wiara, Bóg to swoisty teologiczny rollercoaster. A to oznacza, że będę miał jeszcze więcej „strzelczyków”.

(...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Marcin Cielecki - ur. 1979, poeta i eseista. Autor zbioru esejów "Miasto wewnętrzne" oraz książek poetyckich "Ostatnie Królestwo" i "Czas przycinania winnic". Mieszka w Olsztynie z żoną i dwoma synami. Strzela z łuku. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

"Kalendarz ekumeniczny 2008"

Żadnych okoliczności łagodzących

"Prawosławie" Elżbiety Przybył

WYZWANIA MĘSKOŚCI

Odpowiedź Nadawcy


komentarze



Facebook