Trzy sposoby
Dz 10,34a37-43 Ps 118 1 Kor 5,6b-8 J 20,1-9

Pragnienie spotkania… Marii Magdaleny idącej do grobu namaścić ciało Jezusa, Piotra biegnącego, by usłyszeć słowo przebaczenia, Jana wierzącego, że do końca ich umiłował. Czytając o uczniach, zbolałych i zdruzgotanych śmiercią Chrystusa, którzy żwawo biegną do grobu, wyczuwamy, jak wielką nadzieją pałali na Jego ponowne spotkanie.

W zmartwychwstaniu Chrystusa nie ma nic spektakularnego. Posłuszny Ojcu, w którego ręce złożył swe życie, czeka jak każdy potomek Adama. Powstał z martwych nie swoją mocą, ale „Bóg wskrzesił Go trzeciego dnia” (Dz), wskrzesił w milczeniu. Jedynymi świadkami są aniołowie i jak na początku „Słowo od Ojca wyszło w milczeniu” (św. Ireneusz), tak i w milczeniu wraca do żywych. Nie ma żadnej demonstracji siły wobec tych, którzy nie uwierzyli i poniżyli Syna Bożego. To triumf nad grzechem i śmiercią, ale nie nad człowiekiem.

Ukazuje się tym, którzy Go szukają i pragną spotkać. Porusza serca uczniów, bo „tylko serce może ujrzeć Słowo”, aby i „ciało dostrzec i oczami ciała” (św. Augustyn). Wzmaga tęsknotę przy pustym grobie oraz gdy ukazuje się jako ogrodnik i wędrowiec. W brytyjskim filmie Pasja z 2008 roku, Zmartwychwstały każdemu z uczniów ukazuje inną twarz. Jest tu jakaś głęboka intuicja. Skoro po zmartwychwstaniu „stare przeminęło”, trzeba Go na nowo rozpoznać i „jeśli znaliśmy Chrystusa według ciała, to teraz już nie znamy” (2 Kor 5,17).

Zmartwychwstanie wolne od taniego happy endu nie usuwa dramatyzmu: Maria Magdalena szuka Pana z płaczem, a uczniowie są zatrwożeni i wylękli. Zmartwychwstały ukazuje się z zapisaną na ciele bolesną historią – męką i śmiercią. Chrystus nie zaprzecza, że jest ból, że są łzy, że był grzech i śmierć, ale zarazem głosi przezwyciężenie zła przez miłość. Trzeba przejść przez Wielki Piątek, by wbiec w poranek wielkanocny. Przy umierającym Mistrzu nie było większości uczniów, stąd w pustym grobie muszą równocześnie dojrzeć i śmierć, i życie. Jak Eucharystia jest pamiątką i śmierci, i zmartwychwstania, tak każdy uczeń jest świadkiem Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego.


Maciej Biskup OP - ur. 1972, dominikanin, przeor klasztoru w Szczecinie, duszpasterz i rekolekcjonista. Autor książki "Zaskoczony wiarą. Między Jerychem a Jerozolimą". (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

Pragnij Biec

PAN BÓG SIĘ TROCHĘ UKRYŁ

Już nie obcy

CZYTAĆ TEN ŚLAD

Tajemnica nieprawości


komentarze



Facebook