Archwium > Numer 437 (01/2010) > Szukanie woli Bożej > Jego drogi nie są naszymi

Jego drogi nie są naszymi
Uważny duszpasterz powinien zauważyć, że ktoś za pomocą życia religijnego i pod sztandarem szukania woli Bożej czyni siebie życiowym kaleką.

Słyszymy nieraz, że Bóg ma dla nas wspaniały plan, że w tym planie możemy odnaleźć nasze szczęście. Zapewne stwierdzenia te zawierają sporo prawdy, jednak w bardzo różny sposób możemy je rozumieć. Sądzę, że ów plan jest jak nasienie, które Bóg rzuca na glebę naszej wolności. Z różnych przyczyn rzucamy je często z powrotem w Bożą stronę, żywiąc przekonanie, że plan jest w Nim, a nie w nas, i z pomocą stałych spowiedników, czasem latami, analizujemy nasze życie, a w jego trzeciej dekadzie – pomimo tej mozolnej pracy – nie mamy podjętych żadnych życiowych decyzji, gdyż nadal rozeznajemy wolę Bożą. Pozwoliłem sobie na odrobinę ironii, bo myślę, że znaczna część takich przypadków jest – zazwyczaj nieświadomą – ucieczką od wolności i dorosłości, w dodatku wspieraną – niestety również nieświadomie – przez duszpasterzy. A wtedy potrzebna jest pomoc terapeutyczna. Wcześnie udzielona mogłaby zaoszczędzić wielu osobom zmarnowanego czasu i cierpienia, jak również nie trzymałaby ich w swoistym złudzeniu, że z ust spowiednika usłyszą jakąś złotą radę. Bo nawet jeśli ją usłyszą, nie zawsze są gotowi wdrożyć ją w życie i tym samym wracają do punktu wyjścia.

Podobnie jest w sytuacji, gdy takim osobom krzyżują się (nieprzypadkowo używam tego słowa) plany. Wówczas, przynajmniej w skrytości serca, widzą, Kto za to odpowiada. Swoje pretensje ubierają w rzekomą pokorę i na nowo szukają ze spowiednikiem woli Bożej.

Tak więc różnie sobie radzimy z odczytywaniem i wdrażaniem w życie Bożych planów. Poniżej przedstawiam jeden z nich. Jest to fragme (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Łukasz Kubiak OP - ur. 1975, dominikanin, psychoterapeuta, duszpasterz akademicki, mieszka w Warszawie. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

Jak Bóg łagodni i cierpliwi

JAK SIĘ MĄDRZE RÓŻNIĆ

TOWARZYSZ NASZEGO ŻYCIA

Foch nasz powszedni

ODŁOŻYĆ SIEBIE NA PÓŹNIEJ


komentarze



Facebook