Pasterz (epilog)

Jak rozumieć finalny gest Rogera? Gest Szymanowskiego? Muzykolog Karol Berger pisze o tej scenie jako inwersji finału Tristana i Izoldy – o przecięciu Wagnerowskiej „pieśni śmierci” („Liebestod”) Izoldy jedyną w swoim rodzaju „pieśnią życia” („Liebesleben”) Rogera; Berger wskazuje też miejsca, w których Szymanowski umieszcza w muzyce motyw Tristana, co jeszcze mocniej wiąże oba dzieła z sobą. (Wagnerowskich nawiązań w Królu Rogerze jest więcej. Według brytyjskiego muzykologa Christophera Palmera Szymanowski, w scenie powtórnego spotkania Rogera z Pasterzem w drugim akcie, nawiązuje do sceny z drugiego aktu Tristana i Izoldy – rozmowy Tristana z królem Markiem. Obu sytuacjom towarzyszy przecież zmienny rytm i instrumentalna gorączka, podsycająca napięcie oczekiwania; wzajemne przyciąganie, psychofizyczna zależność bohaterów; podobni są także inni, świadkowie – obecnenieobecne Roksana i Brangena, oraz powiernik w osobie EdrisiegoKurwenala. A wszystko zanurzone w symbolice nocy. Marcin Gmys wskazuje jeszcze, że końcowy obraz drugiej odsłony Króla Rogera przypomina Wagnerowskiego Zygfryda – trzecią odsłonę Tetralogii – gdzie władca świata, Wotan, zamienia się w wędrowcapątnika biernie przyglądającego się światu).

A może przedświt tego symbolicznego przeistoczenia znajduje się już w Grobie Hafiza – ostatniej z Pieśni miłosnych Hafiza? Tam, w&n (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Tomasz Cyz - ur. 1977, był dramaturgiem Teatru Wielkiego Opery Narodowej za kadencji Mariusza Trelińskiego, współpracownik "Zeszytów Literackich" i "Didaskaliów", pracuje w Polskim Wydawnictwie Audiowizualnym, ostatnio wydał Arioso, mieszka w Warszawie. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

"The road to paradise" Gabrieli Consort

Rytuał

"Elegy of the Uprooting" Eleni Karaindrou'a

Psalm (2)

"Szymański" 4DVD


komentarze



Facebook