Kwartet na koniec

W tym roku, w grudniu, mija 100. rocznica urodzin francuskiego kompozytora Oliviera Messiaena (10.12.1908–27.04.1992) – jednej z największych postaci świata muzyki XX wieku. Człowieka głębokiej wiary, niepowszedniej religijności, wielkiej duchowości.

W czasie wojny Messiaen trafił do niemieckiego Stalagu VIII A w Görlitz (dzisiejszy Zgorzelec). W 1940 roku skomponował tam Quatuor pour la fin du temps (Kwartet na koniec czasu, krytyk Tadeusz Kaczyński przetłumaczył ten tytuł jako Kwartet na koniec świata…). To jedno z największych kompozytorskich dokonań Messiaena, zaliczane także do najwspanialszych muzycznych dzieł XX wieku. Ale dość przymiotników, niech mówi historia.

Prawykonanie Kwartetu – na skrzypce, wiolonczelę, klarnet i fortepian – miało miejsce także w obozie w Görlitz 15 stycznia 1941 roku. Grali: Jean Le Boulaire (skrzypce), Henri Akoka (klarnet), Etienne Pasquier (wiolonczela) i sam Messiaen (fortepian). 24 czerwca tego samego roku dzieło zostało powtórzone w paryskim Théatre des Mathurins (z Jeanem Pasquierem na skrzypcach i André Vacellierem na wiolonczeli).

Kompozytor służył w wojsku jako pielęgniarz. Został wzięty do niewoli w drodze do Verdun w 1940 roku – razem z Pasquierem i Akoką, w Görlitz spotkali jeszcze Le Boulaire’a. (Jako jedyny z czwórki muzyków po wojnie przestał zajmować się muzyką i został aktorem; grał pod pseu (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Tomasz Cyz - ur. 1977, był dramaturgiem Teatru Wielkiego Opery Narodowej za kadencji Mariusza Trelińskiego, współpracownik "Zeszytów Literackich" i "Didaskaliów", pracuje w Polskim Wydawnictwie Audiowizualnym, ostatnio wydał Arioso, mieszka w Warszawie. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

Pasja na nowy wiek

Pasterz (epilog)

Psalm (2)

Stworzenie (III)

"Vespro della Beata Vergine" Claudio Monteverdiego


komentarze



Facebook