Zapalaj innych
1 Krl 19,16b.19-21 Ps 16 Ga 5,1.13-18 Łk 9,51-62

Od chwili, kiedy Adam opuścił Eden, Bóg nieustannie szuka człowieka. Bóg stał się nomadą wędrującym pośród pustyni ludzkich serc, poszukującym choćby skrawka oazy, miejsca, w którym może spocząć w człowieku Duch Święty. Dlatego Syn Boży nie ma na ziemi miejsca, gdzie by głowę mógł wesprzeć. Tutaj, na ziemi Bóg wędruje, przemierza nieustannie nasze życie, nasze historie i nie ustaje w poszukiwaniu nas. Zbiera nas ze wszystkich krańców, na jakich znaleźliśmy się z powodu naszych chybionych decyzji; wyzwala z więzień grzechu i słabości; wydobywa z niebezpiecznych pułapek samotności, do jakich wepchnęli nas inni ludzie.

W tej wędrówce nie przeraża Go zamknięte serce, niedostępne życie człowieka, historia wyprana z Jego obecności. Nie spuszcza w takie miejsca ani ognia, ani siarki. Jego wędrówki miłości nie zatrzymuje mur obojętności i zapomnienia. On chce nas wszystkich poprowadzić do naszego utraconego, ale odzyskanego przez Jego Krew domu Ojca.

Jezus zaprasza także Ciebie – ocalonego i wyzwolonego z niewoli prawa i tego wszystkiego, co ma moc także w pobożnym życiu skorumpować i zniszczyć – byś wybrał się w tę wędrówkę z Nim. Nie tylko dla siebie, ale i innych, którzy wciąż wyczekują Nadziei. Przygotuj się na to, że i w twoim życiu wędrowanie stanie się codziennością. Opuszczanie, pozostawianie, pośpiech marszu, nieobracanie się za siebie – to reguła wędrówki z Jezusem. Pamiętaj także o pewnym szczególnym zakazie: nie skuś się nigdy, by rzucić ogień (potępienia i osądu) tam, gdzie Boga wprost wyrzuca się z życia. Jest tylko jeden ogień, którego Jezus pragnął, i doznawał udręki, żeby już zapłonął: ogień Ducha Świętego, ogień miłości. Jemu daj się zapalać. Płonąc tym Ogniem, zapalaj innych.


Michał Adamski OP - ur. 1977, dominikanin, przeor klasztoru św. Jacka w Warszawie. Autor książek "Przejść pustynię, czyli od rozpaczy do nadziei" (2006) oraz "Miłość, która się spóźnia" (W drodze, 2012). (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

Daj się oblec

Niewidoczne ziarnko

WIELKA RADOŚĆ MAŁYCH LUDZI

JESTEŚ MÓJ!

Głosy w ciemności


komentarze



Facebook