Podobni do Boga
Ap 7, 2-4.9-14 1 J, 3, 1-3 Mt 5, 1-12a

Jedynie Bóg jest prawdziwie święty. To przede wszystkim w Nim wypełniają się błogosławieństwa, o których mówi Jezus w kazaniu na górze. On – bardziej niż ktokolwiek – jest ubogi w duchu, czyli pokorny, bo nie ma w nim cienia pychy czy wywyższania się ponad swoją godność. On jak nikt przepełniony jest smutkiem, bo miłość jest wciąż odrzucana. Nie ma nikogo, kto by bardziej łaknął i pragnął sprawiedliwości, bo nigdy nie pogodzi się z krzywdą wyrządzaną człowiekowi i innym stworzeniom. Któż może dorównać w miłosierdziu Temu, który zawsze jest gotowy do przebaczenia i przyjmowania z miłością tych, którzy odeszli? Czy jest coś czystszego nad Boga, który jest światłością bez żadnej ciemności? Kto jest bardziej konsekwentny we wprowadzaniu pokoju i pojednania? A najbliżsi Mu cierpią i są prześladowani. Nigdy ich nie opuszcza, trwa przy nich we wszystkim i nie waha się iść z nimi na śmierć. Błogosławiony Bóg.

Uroczystość Wszystkich Świętych jest szczególnym wyrazem wiary Kościoła w miłość Boga do człowieka. Ten, który stworzył świat i posłał swego Syna, aby przyniósł mu zbawienie, chce dać swoim dzieciom to, co najcenniejsze. Dzieli się swoją świętością. Daje siebie. O patriarchach, prorokach, apostołach, męczennikach, wyznawcach mówi się, że są święci, lub że mają w sobie Boga (Ducha Świętego). Podziwiamy wielkie rzeczy, które Bóg zdziałał w nich i przez nich. Przez tajemnicę obcowania świętych jesteśmy z nimi w jedności. Kościół wierzy, że jesteśmy, tak jak oni, dziećmi Bożymi i dziedzicami. Że Bóg nas stworzył na swój obraz i możemy być do Niego podobni. Nie dajmy się zwieść myśleniu, że świętość jest dla wybranych – doskonałych. Jezus w kazaniu na górze mówi o błogosławieństwach nie tylko do apostołów, lecz do tłumów, aby pokazać, że każdy jest zaproszony do uczestniczenia w życiu Boga. Potrzeba, aby każdy z nas osobiście w to uwierzył i złożył nadzieję w Bogu. Święty Jan mówi w swym liście: „Każdy, kto pokłada w Nim nadzieję, uświęca się, podobnie jak On jest święty”.

Świętość rozdaje się na podobieństwo płomienia. Bóg przechodzi między ludźmi jak paschał podczas Wigilii Paschalnej i rozdaje swoje światło każdemu, kto po nie wyciągnie rękę. Sam nie traci nic ze swego blasku. Królestwo niebieskie jest otwarte.

     


zobacz także

Gotowość czuwania

Taka jest moja droga

Zaproszenie do Rodziny

Chcemy Cię słuchać!

Mądrość prostaczków


komentarze



Facebook