O pogardzie
Środkami komunikacji pogardy są monolog, milczenie, kłótnia. Mimo wielkiej czasami aktywności pogarda nigdy nie jest z siebie zadowolona, przedstawia siebie jako samotną, zdradzoną i niezrozumianą przez innych.

Jezusa zabiła nienawiść, ale to pogarda najpierw skazała Go na śmierć. Jezus wciąż jest przez nią skazywany — nie na darmo Jan Paweł II mówił o Golgotach współczesnego świata, Golgotach w większości niedostępnych dla prostych analiz operujących przyczyną i skutkiem, Golgotach wielkich i anonimowych liczb odbijających ten bezosobowy rys, który nosi w sobie pogarda. Oglądana przez odwróconą lunetę wygląda na bardzo arystokratyczną i zawsze ma czyste ręce. Rzadko staje przed sądem, często dożywa długich dni, epatując nas czarnymi otchłaniami swojego wnętrza, w których podobno dokonuje trudnych wyborów między większym i mniejszym złem, czasami wybiera samobójstwo jako środek czysty i bezbolesny rozstania się z tym światem, który po raz kolejny nie umiał pojąć jej wzniosłego i jedynego przesłania. W ręce sprawiedliwości wpadają więc najczęściej zwykli pomocnicy śmierci — indywidua mroczne, wulgarne, nieudolnie próbujące tłumaczyć idee pogardy, które uznali za swoje dla prostego zysku.

Jeśli pycha — matka wszystkich wad — jest ahistoryczna, nosimy ją w sobie jako owoc pierwotnego pęknięcia relacji z Bogiem, zastajemy w sobie, często nie zdajemy sobie z niej sprawy, to już pogarda czerpie mandat do swej rakowatej egzystencji z konkretnych historii — wielkich i małych, zbiorowych i indywidualnych, to nic, że umitycznionych i skłamanych w interpretacji. Wszystkie one służą usprawiedliwieniu pogardy i dzieją się według dwóch p (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Michał Zioło OCSO - ur. 1961, drogę zakonną rozpoczynał jako dominikanin, w 1987 roku przyjął święcenia kapłańskie. W 1995 roku przeszedł do trapistów. Jest autorem książek, m.in. "Dziennik Galfryda"; "Bobry Pana Boga"; "Mamo, mamo, ile kroków mi darujesz?"; "Piosenka humbaka". Pod koniec ubiegłego roku nakładem Wydawnictwa W drodze ukazał się wywiad-rzeka z Michałem Zioło pt. "Po co światu mnich?" Mieszka w opactwie Notre-Dame d'Aiguebelle na południu Francji. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

Winę za wszystko ponosi rzeka

Przez okulary dawnych dni

Jerzy

O lectio divina

Czas po próbie


komentarze



Facebook