Starzec Paisij

Przynajmniej od ubiegłego stulecia do dziś nasi bracia Ukraińcy sercem Ukrainy nazywają Połtawę. To połtawski język ukraiński uchodzi za najczystszy, jest wzorcem dla innych regionów kraju. Niełatwa to rola. Rezultatem wielowiekowych podziałów i intensywnego procesu rusyfikacji w ciągu ostatnich czterech stuleci jest kulturowy i mentalnościowy podział Ukrainy, szczególnie bolesny i widoczny dziś podczas budowy niepodległego państwa. Połtawa w tym procesie zajmuje szczególne miejsce, przede wszystkim ze względu na tradycję historyczną. Na połtawskiej ziemi rodzili się ludzie drogowskazy, najwięksi synowie Ukrainy, budowniczowie — nie burzyciele: święty Paisij Wełyczkowśkyj 1 i Taras Szewczenko.

W początkach XVIII wieku jedną z najważniejszych prawosławnych świątyń Połtawy był sobór pod wezwaniem Zaśnięcia Najświętszej Bogurodzicy. Przez wiele lat na czele tej ważnej i wielkiej parafii stali protojereje 2 z rodziny Wełyczkowśkich. Urzędowe następstwo we wspólnotach parafialnych, przede wszystkim ze względów socjalnych, było w tym czasie jednym z najpoważniejszych problemów organizacyjnych Kościoła prawosławnego. Wątek ten będzie miał też niemałe znaczenie dla losów bohatera naszej opowieści.

Rodzinny dom i młodość

21 grudnia 1722 roku, w dzień patronalny świętego metropolity Piotra Moskiewskiego — cudotwórcy, w rodzinie protojereja Wełyczkowśkiego urodziło się jedenaste dziecko — chłopiec. Na chrzcie święty (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Zdzisław Nowicki - 1951-2006, ekonomista, ambasador RP, w latach 1992-1998 oraz 2000-2004 przebywał na placówkach dyplomatycznych w Sankt Petersburgu, Charkowie i Astanie, publikował po polsku, rosyjsku, ukraińsku, białorusku i angielsku. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

Cmentarze

Jassawi

Zaobcęgowanie mózgów i języków

Pustelnia Optyńska

Tajemnica niepoślubionej miłości


komentarze



Facebook