Oto czynię wszystko nowe
Dz 14,21-27 AP 21,1-5a J 13,31-33a.34-35

Była piękna noc. Śnieg pod rakami skrzypiał w zachwycie, podpowiadając nam, że jest wielki mróz. Rozgwieżdżone niebo i długa trasa przed nami. Do schroniska daleko. Plecaki stawały się coraz cięższe. Nie wiedzieliśmy o planach, które miały się spełnić. Nie zdawaliśmy sobie sprawy, że „przez wiele ucisków trzeba przejść”, aby odnaleźć pokój. Bóg i góry – nie wiedzieliśmy, że On chciał nas czegoś nauczyć.

W trakcie wędrówki okazało się, że stan zdrowia nie pozwoli mi wejść wyżej. Nie zrealizujemy marzeń. Trzeba było zawrócić i z pokorą przyznać, że nie dziś i nie teraz. Ostało się tylko jedno pragnienie – aby wrócić, aby zacząć jeszcze raz.

Słowo Boże jest zawsze aktualne: „Oto czynię wszystko nowe”. Wszystko! Dopiero później mieliśmy doświadczyć, co oznaczają te słowa.

Zeszliśmy rankiem do miasteczka u stóp gór. Znaleźliśmy kaplicę, odprawiliśmy mszę i spotkaliśmy troskliwych ludzi, którzy dali nam odpocząć i nakarmili nas. Nowe światło zagościło w naszych sercach: „miłujcie się wzajemnie, po tym poznają, że jesteście uczniami moimi”. Spotkanie Chrystusowych uczniów pozwoliło nam doświadczyć, czym jest miłość braci. Ktoś zupełnie – po ludzku – obcy zatroszczył się o nasze potrzeby.

Następnego dnia, gdy wracaliśmy w to samo miejsce, gdzie byliśmy poprzedniej nocy, zrozumiałem, czego On chciał mnie nauczyć. Nie żałowałem straconej drogi, trudnego doświadczenia, walki, którą musiałem stoczyć z sobą, aby wówczas zawrócić.

„Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłować”.

Nie potrzeba Ci może, Siostro i Bracie, takiego doświadczenia. Może nie musisz ze sobą walczyć. Zobacz jednak Pana zmartwychwstałego i uwielbionego, który mówi do Ciebie dziś: „Nie lękaj się!”. Miej odwagę żyć miłością, bo po tym was wszyscy poznają, jeśli miłość wzajemną mieć będziecie.

     


zobacz także

Owocem zaś Duch Pana

Parafia bez księdza

KLUCZ

Dlaczego nie zmienił świata?

Słowa nie do ominięcia


komentarze



Facebook