Archwium > Numer 354 (02/2003) > Kiedy się modlisz > Koronka do Miłosierdzia Bożego

Koronka do Miłosierdzia Bożego

Wilnie 13 września 1935 roku św. Faustyna miała wizję anioła, który przyszedł ukarać ziemię za grzechy. Zaczęła go prosić, aby się wstrzymał kilka chwil, a świat będzie czynił pokutę. Nagle stanęła przez majestatem Trójcy Świętej, nie śmiała jednak powtórzyć swego błagania. Kiedy odczuła w swej duszy moc łaski Jezusa, zaczęła się modlić wewnętrznie słyszanymi słowami i zobaczyła, że kara od ziemi została odsunięta. Na drugi dzień, kiedy była w kaplicy, Pan Jezus jeszcze raz przypomniał jej te słowa i dokładnie pouczył, jak należy odmawiać tę modlitwę na zwykłej cząstce różańca.

 

Na początku:

Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, Wierzę w Boga

Na dużych paciorkach (1 raz):

Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata.

Na małych paciorkach (10 razy):

Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i całego świata.

Na zakończenie (3 razy):

Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem.

(...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.

     


zobacz także

"Małe WU WU śpiewa wiersze ks. Jana Twardowskiego"

okladka

okladka

Refleksje po lekturze artykułów

okladka


komentarze



Facebook