W Piśmie Świętym

Najważniejszą prawdą wyrażoną przez objawienie biblijne jest stwierdzenie, że źródłem światła jest Bóg. Z tego względu symbolika związana ze światłem jest obecna w całym Piśmie Świętym. Rozpoczyna się ono w światłach stwarzanego świata (Rdz 1–2), a kończy w blasku świateł nowego stworzenia (Ap 21; 2 P 3,13). Zatem symbolika związana ze światłem jest klamrą, która spina całe Pismo Święte.

Symbolika światła w Starym Testamencie

W opisie kapłańskim Bóg, stwarzając światło, udziela pierwszego błogosławieństwa: Bóg widział, że światłość jest dobra (Rdz 1,4). Z tego względu światłość staje się przewodnią nicią stwórczego dzieła Boga. To, co jest stwarzane, a przede wszystkim człowiek, wychodzi na światło. Ta funkcja światła, nadana mu przez Boga, sprawia, że w mentalności człowieka biblijnego jest ono ściśle powiązane z życiem. Jeśli przyjrzymy się kolejności stwarzania, to zauważymy, że Bóg stwarza pierwszego dnia światło, a dopiero czwartego dnia ciała niebieskie. Tak naprawdę bowiem nie ciała niebieskie są źródłem światła, ale Bóg, od którego zależy wszelkie życie. Taka kolejność ma również wydźwięk apologetyczny. W ten sposób autor biblijny wykazuje fałszywość ościennych kultów: emitujące światło ciała niebieskie nie są bogami, lecz podporządkowanymi Bogu stworzeniami.

W tradycji Księgi Wyjścia

Wraz z objawieniem Mojżeszowi imienia Boga (Wj 3,14) otwierają się nowe możliwości semantycznego ubogacenia s (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.

     


zobacz także

Nierozerwana sieć

MIĘDZY PRAGNIENIEM A SPEŁNIENIEM

ŁOWCA MOTYLI

ZAMKNIĘTE KOŚCIOŁY

(Nie)cierpliwość wobec Boga


komentarze



Facebook