Zrozumieć znaki
Jak najwięcej uwagi należy zatem poświęcić liturgii, bo ona "jest szczytem, do którego zmierza działalność Kościoła, i jednocześnie jest źródłem, z którego wypływa cała jego moc".

Wejście

• Za każdym jednak razem, kiedy kapłan wchodzi do kościoła, aby przewodniczyć celebrowaniu Eucharystii, przedstawia on samego Chrystusa, który jest obecny „w osobie odprawiającego, gdyż Ten sam, który kiedyś ofiarował się na krzyżu, obecnie ofiaruje się przez posługę kapłanów” (soborowa Konstytucja o Liturgii nr 7). Same gesty: śpiew, wspólna postawa ciała, powstanie na przywitanie celebransa są już znakami tego, że jesteśmy jako Kościół nosicielami obecności Zmartwychwstałego. On jest już obecny wśród nas i poprzez nas. (TK)

Ucałowanie ołtarza

• Przeszedłszy pośród wiernych, celebrans podchodzi do ołtarza, całuje go i oddaje mu hołd. Jest to jego pierwszy gest, zanim jeszcze zwróci się do wiernych jakimś słowem. Dlaczego? Ponieważ ten ołtarz, sarkofag męczenników w pierwszych wspólnotach chrześcijańskich, będący przypomnieniem ofiary, którą złożyli z życia oczekujący zmartwychwstania — jest równocześnie znakiem Chrystusa i dziękczynnej ofiary, którą złożymy. (JML)

• Pocałunek ołtarza składany przez kapłana w imieniu całej wspólnoty jest wprowadzeniem w spotkanie Oblubieńca z Ludem, który jest uznany przez Pana za Jego Oblubienicę. Eucharystia to Pieśń nad pieśniami, miłość ponad wszelkie miłości, zjednoczenie ponad każdą jedność, spotkanie nieporównywalne z żadnym innym. (WJ)

Znak krzyża

• Czyniąc znak krzyża na (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.

     


zobacz także

Pontifex

okladka

okladka

Carl Philipp Emanuel Bach, "Concerti a flauto traverso obligato - I"

"Grzechy w kratkę" Piotra Jordana Śliwińskiego OFMCap


komentarze



Facebook