Archwium > Numer 308 (04/1999) > Savonarola > Savonarola po pięciu wiekach

Savonarola po pięciu wiekach

23 maja ubiegłego roku minęło 500 lat od owego dnia, kiedy to w centrum Florencji, na eleganckim placu przed Ratuszem, został powieszony, a potem spalony na stosie Hieronim Savonarola razem z dwoma współbraćmi. Z okazji tej rocznicy przywoływano i wznawiano odwieczne dyskusje, ale na szczęście podjęto również pogłębioną refleksję nad postacią tragicznego kaznodziei. Towarzyszyło jej duże zainteresowanie mediów, czego objawem były artykuły w prasie codziennej oraz audycje radiowe i telewizyjne. Odbyło się wiele imprez o charakterze kulturowym (koncerty, wystawy) i religijnym.

Mniej widoczną, ale niezwykle owocną formą rocznicowych obchodów, był ich nurt naukowy, do którego zaliczam działalność badawczą, edytorską i publicystyczną wybitnych znawców życia i działalności Hieronima Savonaroli. Na szczególną uwagę zasługują nowe krytyczne wydania niektórych dzieł Hieronima Savonaroli oraz dokumentów źródłowych. W ciągu ostatnich trzech lat odbyło się również kilka kongresów zorganizowanych przez uniwersytety oraz instytuty naukowe we Florencji i w Pistoi. Ostatni z nich obradował w grudniu 1998 roku, w klasztorze św. Marka. Kongresy zgromadziły specjalistów z dziedziny historii, historii sztuki, literatury i teologii, z Włoch, Niemiec, Anglii i Stanów Zjednoczonych. Uczestnicy sympozjów, wierni ethosowi naukowca, bez względu na własne przekonania religijne i polityczne, starali się sformułować wyczerpującą i obiektywną odpowiedzieć na pytanie: jak to naprawdę było? Wyniki ich pracy pomogą odpo-wiedzieć na ciągle aktualne dla wielu p (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.

     


zobacz także

Ekumenizm - synkretyzm - prozelityzm

KINO, KTÓREGO NIE BYŁO

Cud na chwilę?

okladka

420 tajemnic


komentarze



Facebook