Formy pro?Formy

Edukcja jest problemem starym jak świat, choć powszechne nauczanie i nieograniczony dostęp do szkół są stosunkowo młodym pomysłem. W XVII wieku w Weimarze (1619) i Württenbergii (1649) usiłowano wprowadzić centralne, państwowe zasady kształcenia. Nie powiodły się też próby reformy szkolnictwa w Prusach (1717) czy Saksonii (1763). Dekrety pozostały martwymi zarządzeniami. Pierwsza w Europie Komisja nad Edukacją Młodzi Narodowej Szlacheckiej Dozór Mająca, znana dzisiaj pod nazwą Komisji Edukacji Narodowej, powstała w 1773 roku w Polsce. Pierwsze państwowe Ustawy dotyczące organizacji nauczania zostały wydane w 1783 roku w Warszawie. Regulowały one pracę państwowych uczelni oraz zapewniały dostęp dzieci chłopskich do szkół parafialnych. Wtedy też pojawił się nowy zawód: świecki nauczyciel. Kończyła się era szkół dworskich, szlacheckich, klasztornych czy farnych.

Szkolnictwo we Francji posiada długą i burzliwą historię. Już za panowania Karola Wielkiego istniała koedukacyjna Schola Palatina, a w dobie Oświecenia Kolegium Królewskie, lecz aż do czasów Rewolucji Francuskiej prym wiedli zakonnicy. W połowie XVIII wieku większość kolegiów należała do jezuitów. Punktem zwrotnym okazało się uchwalenie w 1789 roku Deklaracji praw człowieka i obywatela, a w następnym roku Konstytucji cywilnej kleru. W 1792 roku proklamowano republikę, zaś w listopadzie 1793 roku paryska katedra Notre–Dame stała się świątynią Rozumu. Świeckie zasady kształcenia (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Marek Wittbrot - ur. 1960, pallotyn, dziennikarz, autor tekstów poświęconych literaturze i sztuce współczesnej, mieszka w Paryżu. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

Wojna na slogany

Stary Przyjaciel

Nowy świat

Ksiądz Józef

Kłopoty z istnieniem


komentarze



Facebook