Archwium > Numer 484 (12/2013) > Felietony > THEOLOGICAL FICTION

THEOLOGICAL FICTION

Lojalnie uprzedzam szanownego czytelnika, że w tym tekście zamierzam się nieco odkleić od rzeczywistości, puścić wodze fantazji i pobujać w obłokach. Theological fiction nie jest gatunkiem szczególnie rozpowszechnionym – pewnie także dlatego, że teologię uprawiają zwykle Bardzo Poważni Ludzie – może trochę szkoda. Bo przecież – analogicznie do science fiction, a w odróżnieniu od fantasy – prowadziłoby to do penetrowania takich obszarów, które teologia czyni dostępnymi, do testowania scenariuszy, które choć z obecnej perspektywy bardzo mało prawdopodobne, to jednak nie są niemożliwe. Oczywiście – jeśli ktoś pomyśli, że pod szyldem theological fiction przemycam prywatne myślenie życzeniowe, to nie będzie daleko od prawdy.

Ale do rzeczy. Motorem pomysłu była pewna trudność, którą napotykamy w życiu kościelnym na śląskiej prowincji. W Katowicach mamy duży Kościół lokalny. Ponad trzysta niemałych parafii, ponad tysiąc księży. I na to wszystko: jeden biskup. Efekt? Nieunikniony (i nieprzezwyciężalny?) dystans między diecezjanami i prezbiterium a biskupem. Uprzedzam pytanie: ewentualne pomnażanie liczby biskupów pomocniczych nie jest żadnym rozwiązaniem, bo biskup diecezjalny pozostaje jeden – pomocniczy stają się wikariuszami generalnymi (których i tak można mianować więcej…). Rośnie więc kuria, a nie kontakt z biskupem.

I tu wkracza fiction. A gdyby tak porzucić półśrodki i na biskupów wyświęcić dziekanów? Od ręki załatwiłoby to na przykład problem dystansu. Biskup w swoich dziesięciu parafiach m&oacut (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


ks. Grzegorz Strzelczyk - prezbiter archidiecezji katowickiej, teolog, proboszcz (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

WYNOKWIANIE

ĆMOK

OJCZE, TEN BOROK ZNOWU PRZYCHODZI

O SEMINARIACH I PEWNYM POŻYTKU Z KAMIENIA

TROWA


komentarze



Facebook