JESZCZE

Kilka miesięcy temu postanowiłam odejść z uniwersytetu po ćwierć wieku nauczania. Kolejne słowo „koniec” napisane pod kolejnym rozdziałem mojego życia.

Odchodzę, bo czuję się nieprzystosowana, to znaczy nie potrafię już uczyć. Nie umiem, na przykład, robić wykładów w Power Point i szczerze mówiąc, nie chce mi się tracić czasu na ustawianie komputera, projektora czy ekranu, które zresztą stale odmawiają posłuszeństwa. Jednym słowem, potrafię tylko prowadzić zajęcia w starym stylu, bez projekcji, a studenci nie są już w stanie usiedzieć przez półtorej godziny na wykładzie bez zaglądania do telefonu czy laptopa (żeby śledzić, co się dzieje na portalach społecznościowych). Jest to głuchy dialog między dwoma światami, moim, opartym na tekście czytanym czy mówionym, i ich, który domaga się ciągle zmieniających się obrazków. Przyznaję się więc do porażki dydaktycznej. Najwyraźniej czas na mnie.

O wiele ważniejsze od moich niedociągnięć dydaktycznych i naukowych jest to, że odchodzę, bo chcę znowu zacząć się uczyć i dokształcać, a – chwała Bogu – jestem już w takim wieku, że nie muszę tego robić dla chleba, tylko dla własnej przyjemności i rozwoju. Uczenie się wymaga skupienia i przede wszystkim, w moim konkretnym wypadku, absolutnej ciszy. Dźwięk mego głosu mówiący na dany i dobrze mi znany temat przeszkadza mi w dalszym rozważaniu i zgłębianiu go. W moim wieku cisza, która pozwala się skupić i rozważać, jest towarem coraz bardziej pożądanym.

Odchodzę z uniwersytetu jeszcze z jednego powodu: straciłam już ten pierwotny entuzjazm, który sprawiał, (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Tessa Capponi-Borawska - pochodzi z Florencji. Ukończyła studia historyczne na Uniwersytecie we Florencji. Przyjechała do Polski w 1983 roku. Autorka książek: "Dziennik toskański", "Moja kuchnia pachnąca bazylią" oraz "Smak kwiatów pomarańczy. Rozmowy o kuchni i kulturze". Ma czwórkę dzieci. Mieszka w Warszawie. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

JAK DZIECI

SEKRETARZ

W WINNICY

ŻYCIE W TOSKAŃSKIM DOMU

DROGA DO DOMU


komentarze



Facebook