Archwium > Numer 498 (02/2015) > Felietony > ZAKON I PIENIĄDZ

ZAKON I PIENIĄDZ

Niedawno miałem okazję posłuchać i zobaczyć, jak żyją dominikanie we francuskojęzycznej części Belgii. Jedną z rzeczy, której z początku nadziwić się nie mogłem, była struktura finansowa klasztorów. Otóż każdy dominikanin, który przychodzi do danego domu, musi samodzielnie znaleźć pracę, etat, źródło utrzymania. Bracia w poszczególnych klasztorach umawiają się bowiem tak, że każdy z nich wnosi do wspólnej kasy określoną sumę pieniędzy, z których finansowane są wikt i opierunek oraz opłaty za media i inne usługi niezbędne do utrzymania budynku. Resztę zarobionych pieniędzy każdy z dominikanów przeznacza na kupno osobistych rzeczy, książki, przejazdy, wakacje. Gdy natomiast klasztor musi przeprowadzić konkretną inwestycję, wykraczającą poza bieżące utrzymanie, bracia robią zrzutkę, dzięki czemu możliwy staje się zakup urządzeń wspólnego użytku czy remonty. Dominikanie imają się w związku z tym różnych zajęć. Niektórzy mają etaty pastoralne – są proboszczami, wikarymi, kapelanami więziennymi. Etaty te przydziela biskup danej diecezji, ponieważ w Belgii w zamian za znacjonalizowane przez Bonapartego dobra kościelne księża otrzymują pensje urzędników państwowych odpowiedniego stopnia. W oczach państwa prowadzenie parafii ma uzasadnienie społeczne. Zakonnicy, którzy nie mogą liczyć na taki zarobek, pracują w świeckich zawodach – jeden z nich jest adwokatem, inny wykładowcą. Każdego dnia robią samodzielnie zakupy, płacą rachunki, planują remonty. Dzięki temu wiedzą, ile co kosztuje i na co przeciętny człowiek może sobie pozwolić. Bliżej im więc do doświadczenia ludzi (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


Paweł Kozacki OP - ur. 1965, prowincjał polskich dominikanów, duszpasterz, przez wiele lat redaktor naczelny miesięcznika "W drodze". Mieszka w Warszawie (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

PÓŁ KROKU ZA

Wielka szansa dla Kościoła

WYJŚCIE ZE STREFY KOMFORTU

SUROWOŚĆ I ŁAGODNOŚĆ

USPRAWIEDLIWIENI


komentarze



Facebook