ZOBOWIĄZANIE
Dz 13,14.43-52 | Ps 100 | Ap 7,9.14b-17 | J 10,27-30

Czwarta niedziela wielkanocna nazywana jest Niedzielą Dobrego Pasterza. Co roku słyszymy fragment dziesiątego rozdziału Ewangelii według św. Jana, w którym Jezus mówi, że jest Dobrym Pasterzem. Dziś słowo „pasterz” nie pada ani razu.

Jezus zaczyna swoją mowę od owiec. Jeśli spojrzymy na ten obraz oczami wiary, okaże się zaraz, że to my jesteśmy małym jagnięciem na zielonych pastwiskach. W mowie Jezusa nie chodzi jednak o wiejską sielankę. Nie chodzi także o owce. Chodzi o Boga – o Jezusa i Jego Ojca. O życie i śmierć.

Jezus chce zachować i ochronić swoich, swoje owce. Nie tylko chce to robić, ale to robi. Mówi: „Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki”. To nie jest pusta deklaracja. To jest poważne zobowiązanie, na którym możemy polegać.

Ojciec powierzył nas Jezusowi. Ale On także dał nam Jezusa, abyśmy mogli żyć. I jednocześnie trzyma nas stale i pewnie w swojej dłoni.

To, co powiedział Jezus, jest wiary-godne. Ponieważ „Ja i Ojciec jedno jesteśmy”.


Martin Grandinger OP - ur. 1983, dominikanin, przeor klasztoru w Wiedniu. (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

ZAUFAJ MU

DOBRA NOWINA DLA WSZYSTKICH

SZKOŁA SZCZĘŚCIA

W SZCZELINACH SKAŁY

Problem współpracy ze złem


komentarze



Facebook