DANE

ks. Grzegorz Strzelczyk

Przyznaję się: ten felieton nie powstał na śląskiej prowincji, tylko we włoskojęzycznej części Szwajcarii. W sumie też na prowincji. Zamiast więc do śląskiej godki sięgniemy dziś do dialektu lombardzkiego, którym posługują się mieszkańcy kantonu Ticino – jego specyficzne dźwięki dochodzące z ulicy słyszę teraz w tle. Trzy kobiety rozmawiają o tym, ile wydały na zakupy (i dlaczego tak dużo). Co chwilę powtarza się słowo danè – pieniądze. Mam świadomość, że kojarzenie Szwajcarii z pieniędzmi to okropny stereotyp, ale mieszkanie tutaj wcale mnie z tego skojarzenia nie wyleczyło. Będzie zatem o pieniądzach. Ale nie o szwajcarskich.

Sposób finansowania kościelnych instytucji oraz osób posługujących lub zatrudnianych w Kościele nie jest przedmiotem zainteresowania teologii dogmatycznej. Być może zatem powinienem na ten temat milczeć. Z drugiej jednak strony nie da się ukryć, że każda próba przełożenia teologicznej wizji Kościoła na diecezjalno-parafialną praktykę uwarunkowana jest możliwościami finansowymi konkretnych wspólnot. A czasem też po prostu, strukturalnie – przyjętym modelem pozyskiwania i dystrybucji danè.

Kiedy myślę o modelu, który funkcjonuje w Polsce, przede wszystkim cieszy mnie to, że utrzymanie parafii (kościołów, probostw, pomieszczeń parafialnych) zależy najczęściej wprost od ofiarności członków wspólnoty parafialnej. Z rzadka się zdarza, że parafie dysponują majątkiem, z którego dochody zabezpieczałyby całkowicie potrzeby bieżącego utrzymania. Dlaczego mnie to cieszy? Bo z jednej (...)

Dostęp do treści serwisu jest płatny.


Aby wyświetlić pełny tekst musisz być zalogowany
oraz posiadać wykupiony dostęp do tego numeru.


ks. Grzegorz Strzelczyk - prezbiter archidiecezji katowickiej, teolog, proboszcz (wszystkie teksty tego autora)

     


zobacz także

PO LEKU

FELIETON ZAMIENNY

NIE TYLKO PAPIEŻ

PRZED SZKODĄ?

GELTAK, A KWESTIA GENDER


komentarze



Facebook