blog post

Relacja z konferencji pt. Pomoc zranionym w Kościele i premiery książki „Łzy niewinności”

Tak było 12 lutego 2020 roku w siedzibie Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie


W ostatnim czasie wiele słyszymy o skandalu wykorzystywania seksualnego nieletnich przez osoby dorosłe – zarówno świeckie, jak i duchowne. – Zdecydowaliśmy się na wydanie książki Łzy niewinności. Przemoc seksualna w dzieciństwie. Droga duchowego uzdrowienia nie po to, by zabrać głos w dyskusji o zjawisku, ale dać realną pomoc osobom skrzywdzonym i tym, którzy je wspierają – podkreśla Tomasz Grabowski OP, prezes Wydawnictwa W drodze.


Podobne nadzieje wiąże z publikacją abp Wojciech Polak, delegat KEP ds. Ochrony Dzieci i Młodzieży. – Mam nadzieję, że książka ojca Pralonga będzie przede wszystkim autentycznym wsparciem dla wykorzystanych seksualnie w dzieciństwie. Może stanowić także pomoc dla ich rodzin, a więc dla osób, które bezpośrednio borykają się z konsekwencjami tej przemocy także w swoim życiu duchowym – podkreśla.


 

Książka Joëla Pralonga porusza problem wykorzystania seksualnego i kazirodztwa dotykających dzieci i młodzież. Autor – ksiądz i psychoterapeuta – oddaje głos osobom wykorzystanym w dzieciństwie przez księży, wychowawców i ojców. „Wraz z nimi, wychodząc od ich świadectw i wsłuchując się w porady psychoterapeutów, starałem się zrozumieć i opisać słowami bolesną rzeczywistość, znaleźć możliwe sposoby pomocy w Kościele” – zaznacza we wstępie do publikacji. W swojej książce wyjaśnia mechanizm tworzenia się toksycznej i opartej na manipulacji relacji pomiędzy przestępcą seksualnym a jego ofiarą. Pralong zdaje sobie sprawę z tego, że milczenie o własnej krzywdzie prowadzi ofiarę do depresji, poczucia osamotnienia, beznadziei, wstydu, pogardy i nienawiści wobec siebie. Proponuje ofiarom drogę uzdrowienia psychicznego i duchowego. Wskazuje, w jakim obszarze pomaga im psychoterapia, a w jakim doświadczenie duchowe. Pokazuje, że te rzeczywistości się nie wykluczają, lecz uzupełniają – w drodze do uzdrowienia. „Duchowość nie zajmuje się leczeniem rany – bo to rola psychoterapii lub psychiatrii – ani nie relatywizuje powagi zła (...) Może jednak pomóc ofierze rozkruszyć zbroję goryczy i nienawiści, dzięki czemu będzie ona mogła odnowić relacje ufności z bliskimi i Bogiem” – wyjaśnia. Doświadczenie osób skrzywdzonych pokazuje, że podczas psychoterapii połączonej z modlitwą, można przepracować traumę, zastępując ją zrozumieniem, pocieszeniem i nadzieją.  

Co warte zaznaczenia, Pralong przygląda się także możliwościom pomocy samym oprawcom, bo jak twierdzi często i oni są ofiarami nadużyć seksualnych. „Wiele osób skrzywdzonych może nawet później samemu dokonywać gwałtów na bliskich. Dlatego ważne jest, aby leczyć również dręczycieli i aby mimo wszystko nie przestawać uważać ich za istoty ludzkie, chociaż taki pomysł wielu ofiarom może się wydać nie do pomyślenia. Jest to jednak cena, którą należy zapłacić, aby uniknąć ponowienia nadużyć”. 


– Książka bardzo rzetelnie i prawdziwie opisuje traumę wykorzystania seksualnego i jej konsekwencje psychiczne, fizyczne i duchowe, podając przykłady konkretnych osób. Podkreśla wagę „złamania sekretu”, zaufania komuś, aby wyjść z zamkniętego kręgu samotności – ocenia Barbara Smolińska, psychoterapeuta i współautorka Inicjatywy „Zranieni w Kościele”. Dodaje, że warto ją przeczytać, aby lepiej rozumieć osoby skrzywdzone, które żyją wśród nas.


Arcybiskup Polak zwraca z kolei uwagę na konieczność niesienia profesjonalnej pomocy duchowej, której osoby pokrzywdzone mają prawo oczekiwać od Kościoła, obok niezbędnej specjalistycznej pomocy psychoterapeutycznej i medycznej czy fachowej konsultacji prawnej. – Z opowieści osób ocalonych przebija często świadectwo głębokiej wiary, której nadprzyrodzonego płomienia nie zdołał zgasić koszmar przemocy seksualnej – zauważa Prymas Polski.  Ma nadzieję, że lektura książki będzie pomocą dla kapłanów, szczególnie spowiedników i duszpasterzy osób wykorzystanych seksualnie, „którzy muszą cierpliwie i kompetentnie towarzyszyć pokrzywdzonym na drodze ich duchowego zdrowienia”.


Książkę objęli patronatem: Konferencja Episkopatu Polski, Prymas Polski, Centrum Ochrony Dziecka, Pracownia Dialogu, Stowarzyszenie Psychologów Chrześcijańskich, Zranieni w Kościele, Więź, Deon.pl, „Gość Niedzielny”, dominikanie.pl, miesięcznik „W drodze”.

 


 

O AUTORZE Joël Pralong – kapłan w szwajcarskiej diecezji Sion i przełożony tamtejszego seminarium duchownego. Zanim został księdzem (1984), był pielęgniarzem w szpitalu psychiatrycznym. Między innymi to doświadczenie wykorzystuje w codziennej pracy duszpasterskiej z młodymi ludźmi, którym pomaga pokonać traumę, odnaleźć radość i sens życia. W Wydawnictwie „W drodze ukazało się kilka jego książek: Zwalczyć negatywne myślenie (2012), Samobójstwo i co dalej? (2013), Mój ojciec mnie boli! Uleczyć „ranę ojca” (2015), Włóż buty i idź naprzód. O odnalezieniu sensu, pokonaniu lęku i zniechęcenia (2018), Nos Pinokia. Mechanizmy obronne – azyl czy pułapka? (2019).

 

 

 

Z przedmowy Christine Savioz: Ofiara będzie w stanie poradzić sobie z bolesną przeszłością, o ile będzie mogła o niej opowiedzieć. Aby ocalić skórę, trzeba przerwać milczenie – będące prawdziwym więzieniem. Słowo przynosi wyzwolenie.


FRAGMENTY KSIĄŻKI

„Ojcze, jako dziecko byłem molestowany, zgwałcony przez... mojego ojca, wujka, starszego brata, przyjaciela rodziny, księdza...” Uwierzcie mi, że co piąta osoba uwalnia tę ciężką tajemnicę, wystrzeliwując ją niczym armatnią kulę... Są to takie rodzinne sekrety, o których nigdy nie wolno mówić, a które niszczą następne pokolenia.” (fragm. Wstępu)

„Mówienie odblokowuje przeszłość… Dzięki właściwym słowom, które opiszą zaburzoną, upodloną, wypartą rzeczywistość, możemy stawić jej czoła, „ukręcić łeb hydrze”, oczyścić ją z trucizny. W praktyce jednak, z powodu lęku przed rozdrapaniem bolesnych strzępów intymnych przeżyć, mówienie okazuje się trudne. I to mówienie okazało się prawdziwym wyzwaniem dla moich rozmówców! Wyzwaniem, któremu udało im się sprostać (...)”.

Duchowość nie leczy w medycznym znaczeniu tego słowa, ale niszczy karykatury miłości i łamie psychologiczne tarcze, które uniemożliwiają przepływ miłości między ludźmi i Bogiem. „Świadkowie”, którzy zabrali głos na początku tej książki, opisali, co dla nich oznacza „duchowe uzdrowienie”...

„Zraniony dorosły nie wie, że głęboko w nim śpi małe bezradne dziecko, które tak bardzo potrzebuje swego niebiańskiego Ojca! (...) Tylko zwrócone do Ojca dziecko uratuje zanurzonego w zranionej przeszłości dorosłego.”

 

 

 

RECENZJE

Głęboko poruszająca lektura, dla czułych i odważnych, dla przejętych tym, o czym od niedawna dopiero słyszymy, i zdecydowanych na to, aby nie pozostać obojętnymi świadkami wyrządzanej krzywdy i rujnującego cierpienia; a zrazem niosąca światło i nadzieję, że Ktoś obecny w człowieku może go wyzwalać z największych okrucieństw i zniszczeń. Stanisław Tokarski MS  –  Prezes Stowarzyszenia Psychologów Chrześcijańskich

Książka ta może posłużyć każdemu, kto boryka się z ciemnością wiary z powodu skandalu wykorzystania seksualnego małoletnich w Kościele. Bo choć lektura tej książki głęboko przeszywa i boli, to ostatecznie budzi nadzieję. Umęczony i ukrzyżowany Jezus przezwyciężył zło przez swoje zmartwychwstanie. I to On jest naszym Światłem w ciemności. Abp Wojciech Polak  Metropolita Gnieźnieński, Prymas Polski, Delegat KEP ds. Ochrony Dzieci i Młodzieży

ZDJĘCIA: EpiskopatNews



Komentarze